"Яшәү яме...?!"

Шушы көннәрдә Көек авылы яшьләре белән берлектә “Яшәү яме...” дигән темага әңгәмә оештырдык. Ни өчен әлеге теманы күп нокта белән калдырдыкмы, алар һәрберсе дә алга куйган хыял-теләкләрен үзләре дәвам итеп бетерергә тиеш иделәр. Түгәрәк өстәл артында күптөрле фикерләр тыңланылды, әлеге фикерләшүдән соң, Аллага шөкер!, авыл яшьләре өметсез түгел дигән фикердә калдым. Кечкенә генә авыл булуга карамастан, алар үзләренең идеяларын, максатларын каушамыйча җиткерә беләләр, якты киләчәк турында хыялланалар. Ә иң мөһиме туган җир, туган як сулышын онытмый, биредә калу ягын карыйлар. Миңа калса иң зур сөенеч әти-әни өчен үз буын чылбырыңны дәвам итүчеләрне калдыра алу да!!!! Әңгәмә азагында хыял-теләкләрен коллаж формасында ватман битенә урнаштырдылар, әлеге алым да бик уңышлы булды! Шөкер, киләчәктә барлык максатлар да тормышка ашсын, бөреләнгән яшь агачлар шау яшеллектә утырган кебек яшь буыныбыз да бәхетле тормышлар да яшәр дигән теләктә калыйк!!!